دانلود قالب وردپرس

نگاه کلی به ریزش مو

نگاه کلی به ریزش مو

 

ریزش مو پس از زایمان
ریزش مو بدلیل کشش بیش از حد
ریزش مو بدلیل دستکاری
ریزش مو بدلیل رژیم های لاغری
ریزش منطقه ای مو (آلوپسی آره آتا)

 

ریزش مو علامتی شایع و ناراحت کننده است. بیشتر افرادی که به متخصص پوست مراجعه می کنند از ریزش مو (بعنوان شکایت اول یا دوم) شاکی هستند ولی در حقیقت اکثر اینها دارای ریزش غیرطبیعی مو نمی باشند .مفهوم و علت ریزش غیرطبیعی مو با معاینه دقیق توسط متخصص پوست و مو معلوم می گردد. طاسی وکم شدن مو را می توان به دو نوع تقسیم کرد:
الف) حالتی که درآن فولیکول های مو (پیازمو) بطور دائمی تخریب شده و از بین رفته اند.
به این وضعیت «ریزش مو بدلیل بروز جوشگاه (اسکار)» می گویند و درآن طاسی غیرقابل برگشت است. این دسته ازطاسی ها (به شرط اینکه فرآیند مولد طاسی خاموش شده و یا بیماری تحت کنترول درآمده باشد) به کاشت موی طبیعی پاسخ درمانی خوبی می دهند. علل بوجود آورنده این نوع ریزش مو بسیار متنوع بوده و برخی از آنها عبارتند از:
عفونت های قارچی و میکروبی پوست ، محل بهبودی برخی از امراض پوستی مانند جوش غرور جوانی، لوپوس و لیکن پلان، آسیب هایی که به پوست وارد می شود از قبیل سوختگی ها و جراحات گوناگون پوست و جوشگاه (اسکار) در محل بخیه های بعد از اعمال جراحی پوست (مثلاً پس از عمل جراحی کشیدن پوست).

nhairloss1

ریزش مو در اثر سوختگی و جراحت پوست

 

nhairloss2

ریزش مو در اثر سوختگی و جراحت پوست

 

ب) کم شدن موکه درآن آسیب دائمی به ریشه مو واردنشده است.

 

به این وضعیت «ریزش مو بدون بروزجوشگاه (اسکار)» اطلاق می گردد. مواردی از این نوع ریزش مو برگشت پذیر و قابل ترمیم کامل بوده و در مواردی هم طاسی حاصله غیرقابل برگشت است. علت مورد اخیر این است که آسیب های جزیی و مکرر به پیاز مو موجب ازدست رفتن توانایی ترمیم و بازسازی مو شده و بتدریج ریشه مو بصورت غیرقابل برگشت از دست می رود. برخی از علل شایع این نوع طاسی عبارتنداز:
دستکاری ها و کشش بیش از حد وارده بر مو بر اثر شانه، برس،کش و تِل سر، رنگ مو، مش، سشوار و غیره، فقر مواد غذایی، اختلالات هورمونی، مشکلات عصبی که در آن فرد بصورت عمدی ولی غیرارادی موهایش را می کند و به آن تریکوتیلومانیا می گویند، بیماری های تب دار، اعمال جراحی وسیع، داروها، مسمومیت ها، اشعه درمانی ، شیمی درمانی، ریزش موی مردانه، طاسی بدلیل مسائل مادرزادی و ریزش موی پس اززایمان.

 

h-19

 

 

تریکوتیلومانیا

 

بطورکلی شایعترین علت ریزش مو درآقایان و خانم ها، ریزش موی مردانه (آندروژنتیک) است البته طرح و مدل این نوع طاسی درخانم ها و آقایان متفاوت می باشد. این نوع ریزش مو پاسخ درمانی بسیار خوبی به پیوند موی طبیعی می دهد.
بطور معمول روزانه ۱۰۰- ۵۰ تار مو ریخته و اگر هر روز شستشوی موها انجام شود ریزش ۱۵۰-۱۲۰ تارمو طبیعی تلقی می گردد. برای اینکه بدانیدآیا واقعا ًریزش موی غیرطبیعی وجود دارد بایستی حداقل یک هفته سر را نَشسته و در این مدت همه موهای ریخته شده را جمع آوری و بر تعداد روزها تقسیم نماییم. اگر از این عدد بیشتر باشد بایستی به فکر راه چاره باشیم. راه دیگر برای دانستن این مطلب آن است که یک دسته حدود یکصدتایی ازموها را با دست بآهستگی بکشیم. اگرفرد روز قبل حمام نکرده باشد در حالت طبیعی ۵-۴ عدد موکنده می شود و از این بیشتر نیاز به بررسی و درمان دارد. بهتر است این تست درچند نقطه سر انجام شود.
از طرف دیگر ریزش مو را می توان به دو دسته بزرگ تقسیم نمود:
الف) گاهی ریزش مو در جریان امراض و مسائل دیگر رخ داده و علامتی ازآن بیماری و مشکل است و در این حالت در اکثریت موارد درمان آن بیماری بطور خود بخود موجب بهترشدن ریزش موها البته در طول زمان (گاهی چندین سال) می گردد. مثال هایی ازاین نوع ریزش موعبارتنداز:
امراض عفونی بخصوص با تب بالا، انواع سؤ تغذیه وکمبود موادغذایی بخصوص کمبودآهن (که در خانم ها از علل بسیار مهم ریزش مو است)، کمبود اسید فولیک و کمبود پروتئین ها، اختلالات هورمونی مثل امراض غده تیروئید(کم کاری یاپرکاری)، اختلالات تخمدان، بیماری های غده هیپوفیز و آدرنال،کلیه امراض داخلی که ماهیت مزمن و طول کشیده دارند مثل انواع سرطان ها، نارسایی کلیه وکبد، مسمومیت با آرسنیک، تالیوم و مرگ موش، مصرف بیش از حد ویتامین A و E، شیمی درمانی و رادیوترپی سرطان ها، استرس های روحی، افسردگی دائمی و عدم تعادل روانی، اعمال جراحی بخصوص عمل های بزرگ وطولانی، مصرف طولانی مدت داروهای اعصاب (کاربامازپین و لیتیوم)، برخی ازداروهای ضدفشارخون، ایندومتاسین (داروی مسکن و ضد درد)، جنتامیسین (آنتی بیوتیک)، آکوتان (ضدجوش غرورجوانی)، وارفارین (داروی ضد انعقادخون)، آمفتامین(داروی کم کننده اشتها) و داروهای ضدسرطان و قطع مصرف طولانی مدت قرص ضدحاملگی وکورتون.
نکته حائزاهمیت درموردعلل فوق این است که اغلب مواردشروع ریزش مو چند ماه بعد از عامل بوجودآورنده ریزش مو بوده و لذا پیداکردن رابطه علت ومعلولی برای بیمار مشکل می باشد. در این نوع طاسی معمولاً ریزش مو در فاز تلوژن رخ می دهد. در این حالت موهای ریخته شده دارای انتهای شبیه گرزهستند و گاهی بیمار تصورمی کندکه این قسمت برآمده،ریشه مواست درصورتیکه این موضوع درست نیست. گاهی هم موهای ریخته شده در فاز آناژن هستند. در این حالت موها شکل گرزمانند نداشته و گاهی خرد شده می باشند .پس ازدرمان عامل بوجودآورنده ریزش مو، مجدداً موها رشدخواهندکرد ولی ممکن است یک سال و یا بیشترطول بکشد تا موها بطورکامل درآمده و زیبایی آن به حالت اول برگردد. دراینجا چند مورد اختصاصی از این نوع ریزش مو ذکرمی گردد:

 

ریزش مو پس از زایمان

 

درحاملگی بدلیل سطح بالای استروژن (هورمون زنانه) درجریان خون، اکثرموها وارد فاز رشد فعال (آناژن) شده و لذا طول عمر موها بیشتر، ریزش موها کمتر و موها پرپشت ترمی گردند. پس از زایمان بدلیل کاهش ناگهانی هورمون زنانه، یکباره تعداد زیادی از موها وارد فاز استراحت شده و متعاقباً می ریزند. به این دلیل ریزش موها (که گاهی شدید هم است) ۵-۳ ماه پس از زایمان رخ داده که طبیعی است و جای نگرانی ندارد. البته لازم به تذکراست که اگرشیردادن به نوزاد پس از زایمان وجود داشته باشد، ریزش مو در طول آن مدت هم ادامه داشته و تا حدود ۳-۲ ماه پس از اتمام شیردهی تداوم دارد.
درریزش مو بدلیل زایمان، همه موهای ریخته شده دوباره درمی آیند و فقط فرد بایستی مراقب وضعیت تغذیه ای خود بخصوص از نظرآهن، اسیدفولیک و پروتئین ها باشد.

بالا

ریزش مو بدلیل کشش بیش از حد

 

گاهی خانم ها موهایشان راکاملاً به عقب کشیده و باکش یا تِل محکم می بندند. فشار وکشش وارده به موهای جلوی سر در دراز مدت باعث کم پشتی موهای این قسمت می گردد. ریزش مو بدلیل کشش شایعترین علت کم پشتی موی جلو و کناره های پوست سردر دختران و پسران جوان است .درصورتیکه عامل کشش سریعاً مرتفع گردد معمولاً ریزش مو قطع شده و موها مجدداً رشدمی کنند ولی چنانچه عامل تحریکی برای مدت های طولانی ادامه داشته باشد ممکن است منجربه ریزش غیرقابل برگشت موهای سرشود و در این حالت پیشانی فرد بلندتر ازحد طبیعی می گردد.

 

h-20

آلوپسی ناشی از کشش بیش از حد وارده به موها

 

بالا

ریزش مو بدلیل دستکاری

 

استفاده بیش از حد از سشوار، رنگ مو ،بیگودی، ژل، تافت، مِش و خلاصه هرگونه دستکاری زیاد موها (حتی برس زدن زیاد) در دراز مدت باعث ریزش موها می گردد. شستشوی خیلی زیاد سر با شامپوهای قوی نیز سبب ریزش موهای سر می گردد.

بالا

ریزش مو بدلیل رژیم های لاغری

 

رژیم غذایی که شدیداً کمبود پروتئین وآهن داشته باشد(مثل گیاه خواری و خام خواری) موجب ریزش مو می گردد. علت این است که قسمت عمده مو از پروتئین تشکیل شده است. همچنین دررژیم های لاغری سریع که فرد می خواهددر مدت کوتاهی وزن زیادی کم کند، ریزش شدید موها مشاهده می گردد. رژیم غذائی ملایم از این نظر بهترهستند. کمبود برخی ویتامین مانند ویتامین E ، ویتامین A ، ویتامین H (بیوتین) ، ویتامین B5 و همچنین کمبود روی ، گوگرد و مس باعت بروز ریزش مو می گردد.

بالا

ب) گاهی ریزش مو به عنوان یک بیماری جداگانه محسوب شده و مورد ارزیابی قرار می گیرد. در این قسمت دو بیماری مهم قرار دارند که عبارتنداز:

ریزش منطقه ای مو (آلوپسی آره آتا)

 

علت دقیق این بیماری مشخص نمی باشد و فقط می دانیم که یک بیماری خودایمنی است (یعنی سیستم ایمنی بدن برعلیه پیاز مو وارد عمل شده وآن را ازبین می برد). تنها عامل شناخته شده در بروز این عارضه، استرس های عصبی بوده و معمولاً هم ریزش موها بدنبال یک استرس شدید عصبی (مثلاً فوت نزدیکان، طلاق، تصادف رانندگی و غیره) روی می دهد. بیماری درکودکان و جوانان شایعتربوده و مردان و زنان را به یک نسبت مبتلا می کند.

معمولاً در عرض مدت کوتاهی (گاهی چندساعت) به یکباره موها دچار ریزش می شوند. این بیماری شدت های گوناگون دارد بطوریکه از لکه های کوچک و مدور کاملاً بدون مو در ریش، سر یا بدن تا از دست رفتن کامل موهای سر و یا همه موهای بدن متغیرمی باشد ولی چیزشایع حالت اول است. ریزش ناگهانی مو موجب اضطراب شدید بیمارشده و این اضطراب خودش بیماری را بدتر و بدترمی کند و لذا بهتراست که هرچه سریعتر فرد تحت درمان قرارگیرد. بهتر است که درمبتلایان به این بیماری آزمایش های غده تیروئید انجام شود.

nhairloss3

nhairloss4

آلوپسی آره آتا

 

تعداد زیادی از بیماران خودبخود و یا با درمان بهبود پیدامی کنند. تأثیر درمان در موارد خفیف بیماری بیشتر است .بایستی متذکرشدکه کلیه درمان های موجود برای این عارضه فقط سبب تحریک رشد موها شده ولی از احتمال ریزش مجدد موها درآینده ممانعت نکرده (و بعبارت دیگردرمان پیشگیری کننده برای آن وجود ندارد).
درمان ریزش منطقه ای مو شامل مواردزیراست:
آرامش اعصاب و پرهیزاز استرس های عصبی، کورتون بصورت موضعی، تزریقی ودرموارد شدید خوراکی، داروهای محرک رشد مو مانند ماینوکسیدیل وداروهای ضدسیستم ایمنی که البته فقط درمواردبسیارشدید بیماری استفاده شده و انحصاراً توسط متخصص پوست تجویز می گردد. مالیدن سیر یک درمان قدیمی برای این عارضه بوده که بدلیل وجودداروهای مدرن و مؤثر و بروزگهگاهی واکنش های حساسیتی شدید به سیر درحال حاضر اصلاً توصیه نمی گردد.
لازم به توضیح است که بیمار بایستی فقط به متخصص پوست مراجعه و از خوددرمانی اکیداً پرهیزنماید زیرا این امر موجب تأخیر در درمان شده و درمانهای درست بعدی هم بی اثر خواهندشد. درمان بایستی تا رویش کامل موها ادامه داشته باشد(گاهی ماه ها). با توجه به اینکه دراین بیماری فولیکول های مو هیچوقت از بین نرفته و همیشه امکان رشدمجدد موها وجود دارد لذا هیچوقت نباید از درمان این عارضه ناامید شد.

Leave a Reply